โรงรับจำนำหมายเลข 8 / ทาสกุหลาบ
เขียน : Zita Law
แปล : รำพรรณ รักศรีอักษร
สำนักพิมพ์นานมี
โรงรับจำนำหมายเลข 8 เป็นที่ ๆ รับจำนำทุก ๆ อย่างและให้บริการลูกค้าที่มาใช้บริการอย่างยอดเยี่ยม น่าประทับใจ โรงรับจำนำแห่งนี้ดูแลกิจการโดยเถ้าแก่ที่หล่อเหลาดูสูงศักดิ์ แต่ไร้ความรักเพราะเขาได้จำนำความรักของเขาไปแล้ว และอาจิง หญิงสาวผู้ช่วยที่ไม่มีวันได้รับความรักตอบ มีซุนโจวเป็นลูกค้าคนสำคัญที่จำนำความรักตลอดชีวิตเพื่อแลกกับความสำเร็จ และดูเหมือนเธอจะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของโรงรับจำนำแห่งนี้ อย่างน้อยก็ในความรู้สึกของอาจิง
ทาสกุหลาบเป็นตอนต่อของโรงรับจำนำหมายเลข 8 ที่ไม่ใช่ภาคสอง เป็นเรื่องของโรงรับจำนำหมายเลข 11 กับโรงรับจำนำหมายเลข 7 ที่รวมกิจการกันเป็นโรงรับจำนำหมายเลข 14 เถ้าแก่ทั้งสองจึงแข่งขันกันเพื่อเป็นเถ้าแก่เพียงคนเดียวของโรงรับจำนำหมายเลข 14 ด้วยการช่วยให้คู่รัก อาเซินและจีนีที่เป็นลูกค้าคู่แรกให้มีความสุขสมหวังอย่างสมบูรณ์ที่สุด
ความแปลกของเรื่องคือแนวคิดโรงรับจำนำที่สามารถจำนำได้ทุกอย่าง และเมื่อเราจำนำบางอย่างไปแล้ว ก็เหมือนเราจำนำวิญญาณตนเอง ความละโมบ ความปรารถนาของมนุษย์คือความไม่รู้จักพอ และพอใจในสิ่งที่ตัวเองมี สุดท้ายก็ต้องสูญเสียทุกสิ่งไป รวมทั้งวิญญาณด้วย นี่คือข้อคิดเด่น ๆ ของเรื่องนี้ ซึ่งเข้ากับบ้านเรามาก ๆ ในเรื่องความพอเพียง และหลักศาสนาพุทธคือการปล่อยวาง
จุดเด่นหลัก ๆ ของทั้งสองเล่มที่ว่ากันว่าเป็นแนว Supernatural Romance คือทุกตัวละครเกี่ยวข้องกับความรัก ทั้งในอดีตและปัจจุบัน ... อาจจะเพราะคนเขียนเป็นผู้หญิง การถ่ายทอดความรักของเธอสวยงามและน่าประทับใจ คงมั่นตราบชั่วนิรันดร์ นักอ่านหัวใจโรแมนติกน่าจะชอบและประทับใจมาก ๆ แต่หลายคนอาจจะไม่อินมากนัก
ตัวละครที่เป็นลูกค้าของโรงรับจำนำอย่างซุนโจว อาเซินและจีนีต่างเหมือนกัน คือต้องการความสุขสำเร็จในชีวิต แม้จุดจบของแต่ละคนไม่เหมือนกัน แต่ก็ให้ข้อคิดดี ๆ ให้คนอ่านได้
การที่คนเราได้อะไรมาง่าย ๆ มันจะลืมตนและฟุ้งเฟ้อ โดยลืมไปว่าเมื่อได้มาง่าย ๆ มันก็จะจากเราไปง่าย ๆ เช่นกัน และเมื่อมันจะหมดไป จากไป เราจะยอมรับมันได้ไหม คนเราหลายคนในอดีตเป็นคนธรรมดาเรียบง่าย แต่พอมีเงิน มีชื่อเสียง และมีหน้ามีตาขึ้นมา กลับลืมกำพืดเก่า ๆ ของตนไป พอถึงเวลาที่ทุกอย่างกำลังจะหายไป หลายคนทำใจไม่ได้ เป็นบ้า เสียสติ และสูญเสียวิญญาณของตนเองไป
บีจังได้อ่านโรงรับจำนำหมายเลข 8 ตั้งแต่เดือนเมษา ยังจำความชอบและประทับใจได้ และเฝ้ารอว่าเมื่อไหร่ทาสกุหลาบจะออก ซึ่งทาสกุหลาบก็วางขายแล้วในเดือนนี้ ก็ไม่รีรอที่จะซื้อและนั่งอ่าน พื้นฐานโครงเรื่องยังเหมือนเดิม แต่ทาสกุหลาบจะเน้นเรื่องความรักมากกว่า ตัวละครทุกตัวเป็นทาสของความรัก อาจจะเรียกได้ว่าลุ่มหลงก็ว่าได้
อย่างที่บอก ถ้าอ่านแล้วอิน จะซึ้งมากกับความรักอมตะของเถ้าแก่ แต่ถ้าไม่อิน คงเอียนอ้วกกันไปข้างแน่ ๆ ... ... แต่บีจังค่อน ๆ ไปทางกลุ่มแรกค่ะ ไม่ได้อินมาก แต่ก็ซึ้งและสงสารทั้งเถ้าแก่และเสี่ยวเหมยค่ะ ส่วนจุดจบของลูกค้าแต่ละคนของโรงรับจำนำ ก็พอเดาได้ ไม่หักมุมจากที่คิดมากนัก คิดว่าลงตัวและพอใจกับบทสรุปของเหล่าลูกค้าทั้งหลายได้
ส่วนบทสรุปของเรื่องทั้งหมด รู้สึกว่าชอบโรงรับจำนำหมายเลข 8 มากกว่า เพราะจบแบบจบจริง ๆ แล้วก็ประทับใจดี ส่วนทาสกุหลาบ ยังไม่เคลียร์เท่าไหร่ แต่ก็โอเคในระดับหนึ่ง ทั้งสองเล่มอ่านง่าย ตัวหนังสือไม่เยอะ ไม่ค่อยมีย่อหน้าบรรยายยาวยืดน่ารำคาญ ภาษาเข้าใจง่าย ๆ บางครั้งดูห้วน ๆ ไป บางครั้งก็ประทับใจค่ะ
ส่วนชอบเล่มไหนมากกว่ากัน .. บีจังชอบความแปลกของโรงรับจำนำหมายเลข 8 แล้วก็ชอบความรักอมตะในทาสกุหลาบ บอกไม่ถูกค่ะว่าชอบเล่มไหนมากกว่า เอาเป็นว่า .. รออ่านเล่มต่อไปละกัน
..........
Zita Law เ้ป็นนักเขียนสาวสวยชาวฮ่องกงที่สวยมาก ได้ข่าวว่าเป็นนักเขียนชื่อดังของที่นู้นด้วย ปกหนังสือแต่ละเล่มของเธอสวยแนวมากค่ะ น่าเสียดายที่บ้านเราน่าจะเอาตามของเค้านะ